aug
2026
De Dag.
En dan is de dag daar... de langverwachte reactie van de uitgever zit eindelijk in de mailbox. Eindelijk antwoord op de grote vraag: wordt mijn boek nu echt uitgegeven?
Helaas voor Som is het antwoord twee keer 'nee' gebleken. Tot nu toe dan.
Betekent dit dat ik me zorgen moet maken? Dat Poppenspeler een slecht verhaal is, of dat het matig geschreven is? Dat de delen van de trilogie nooit échte boeken gaan worden? Nou, niet per se. En ik zal je uitleggen waarom een afwijzing niet altijd aan kwaliteit alleen ligt.
De Standaardafwijzing.
Stephen King verzamelde ze naar verluid aan de muur van zijn werkkamer. Brandon Sanderson had een flinke stapel verzameld voordat zijn eerste boek werd uitgegeven. En nu mag ik ze officieel toevoegen aan het stapeltje ervaringen die ik liever kwijt dan rijk ben: De welbekende en minstens zo gevreesde Afwijzingsbrief.
Nog erger; de standaard-afwijzing.
En natuurlijk ben ik geen King of Sanderson. In ieder geval niet qua naam, en mogelijk ook niet qua talent. Toch betekent dat nog niet dat deze afwijzingen einde verhaal zijn voor mijn schrijversreis. Bij lange na niet!
De voorziene hobbels in de weg.
Toen ik aan de trilogie begon wist ik namelijk al één ding: dit gaat lastig worden om traditioneel uitgegeven te krijgen. Waarom? Nou, Poppenspeler is een trilogie (1) van een onbekende schrijver (2), geschreven in het Nederlands (3) in een genre dat gedomineerd wordt door Engelstalige werken (4). En dat is dus nog buiten mijn eventuele (gebrek aan?) niveau en talent gerekend. Laten we de voorziene hobbels even afpellen:
(1) De Trilogie.
In Fantasy zijn series geen onbekend fenomeen, maar ze zijn alsnog een risico voor elke uitgever: een verhaal dat zich over meerdere boeken afspeelt. Buiten het risico gerekend dat een serie mogelijk nooit afgemaakt wordt (zoals The Kingkiller Chronicle of ASOIAF...), bindt de uitgever zich impliciet aan meerdere delen, zonder te weten of het eerste deel überhaupt een succes wordt.
Hoe te voorkomen? Geen series schrijven! Grapje natuurlijk. Maar dit is wel de reden waarom veel blogs en forums als tip geven te starten met een standalone (met serie potentieel), in plaats van direct in een serie of een trilogie te duiken. De tip die ik overigens keihard in de wind sloeg, omdat er nou eenmaal een verhaal te vertellen is dat drie boeken lang is. Sorry not sorry. ;)
(2) De Onbekende Schrijver.
Elke schrijver moet ergens beginnen: zonder verhaal immers geen bekendheid. Betekent dit zonder bekendheid geen boek? Ik vermoed van niet, anders zouden er nooit schrijvers debuteren, maar enigszins (naams)bekendheid hebben kan absoluut geen kwaad: kijk maar naar Booktok/Bookstagram. Nu zijn de meeste 'viral' boeken daar niet per se verhalen die ik zou schrijven, maar het geeft wel aan hoe zichtbaarheid voor je kan werken.
Dus de algehele tip is om te gaan schrijven voor schrijfwedstrijden, publicaties, investeren in je social media aanwezigheid... ofwel, als je de blogs mag geloven; je moet je schrijvers-CV oppimpen.
(3) en (4) Nederlandstalige boeken in een door Engelse schrijvers gedomineerd genre.
'Nederlandse Fantasy is klein.' Wat mij betreft de grootste onzin; we maken het, bedoeld of onbedoeld, kleiner dan het is. Maar we hebben wel degelijk goede schrijvers, boeken en verhalen uit het (oorspronkelijk) Nederlands. Ik heb het idee dat het probleem inmiddels een self-fulfilling prophecy is geworden.
Eén van de door mij ontvangen afwijzingen refereerde er namelijk al aan: het aanbod van Fantasy uit Engelstalige landen is groot. En met een taal dat zo'n 60 keer groter is dan het Nederlands, zorgt dat alleen al ervoor dat aan Nederlandstalige manuscripten zeer hoge eisen gesteld worden. Je mist simpelweg de afzetmarkt die je als Engelstalige schrijver wél hebt, en daarmee ben je een risico.
Dus worden de boekwinkels gedomineerd door Engelstalige schrijvers, al dan niet naar het Nederlands vertaald. En hoewel de Engelse taal 60 keer zo groot is als het Nederlands, is daarmee bij lange na niet 1 op de 60 Fantasy-boeken een (oorspronkelijk) Nederlandstalige. Want; je moet van NOG betere huize komen.
Dit is voor mij de hoofdreden in het Nederlands te schrijven en te blijven schrijven: het Nederlands is een fantastisch mooie taal en ik ben koppig genoeg te bewijzen dat het wél kan. Hoewel ik de schrijvers om me heen die inmiddels overgeschakeld zijn op het Engels (want: meer kansen!) ook héél goed snap...
Waarom heb je Som alsnog ingestuurd dan?
Goede vraag. Enerzijds omdat ik geloof in nooit geschoten is altijd mis, maar vooral omdat ik geloof in mijn verhaal en deel 1 af is. Elke stap is een les, en elke les is waardevol. Ook als je ze van tevoren zag aankomen.
En wat betekent dit voor Poppenspeler?
Blijven doen wat ik het liefste doe: verhalen vertellen en schrijven. De Poppenspeler-trilogie afmaken. De wereld uitbreiden. Zoals Brandon Sanderson het ooit ook zei (zie vorige blogs) blijf ik schrijven, ook al zou mijn werk nooit gelezen worden. Uiteindelijk hoeven twee afwijzingen niet per se iets over de kwaliteit van het verhaal te zeggen. Het zegt hooguit iets over hoe gepolijst het werk is.
Wel betekent het dat ik meer tijd in de verhalen in de wereld van Poppenspeler ga steken. De prequel (standalone!) Mìr. Meer korte verhalen schrijven. Wellicht een schrijfwedstrijd of twee meepikken dit jaar. En uiteraard September Schrijfmaand, maar daarover volgende maand meer!
Liefs,
Marie-José