mrt
2026
De laatste lezersinput.
De laatste feedback van proeflezers is verwerkt. Som heeft inmiddels meerdere rondes aan verbeteringen gehad. Nu is het tijd voor de lakmoesproef: lezers vinden die geen enkele input vooraf hebben gekregen, en dus compleet blanco het verhaal ingaan. Met als doel: het manuscript gereed maken om naar uitgevers te sturen. Spannend!
Ofwel de zoektocht naar Bètalezers.
A writer lies convincingly. A reader promises to do his best to believe everything.
Een variant op de quote van wat de willing suspension of disbelief wordt genoemd, ofwel het literaire contract tussen schrijver en lezer. En ik moest hieraan denken omdat schrijven vaak als eenzaam tijdverdrijf wordt gezien. En natuurlijk, de uren waarin je door het verhaal ploetert op zoek naar de juiste woorden die net de lading niet dekken, terwijl de digitale woordenboeken en naslagwerken openstaan in je twintig tabbladen van je browser? Die keren dat je de gedachtenkronkels en nieuwe ontwikkelingen van je gedicht/verhaal/boek vol enthousiasme niet kunt delen omdat, laten we eerlijk zijn, het de meeste mensen gewoonweg niets interesseert?
Ja, het is eenzaam. Met vlagen.
Maar vergis je niet. Als schrijver die schrijft met de ambitie gelezen te worden ben ik me steeds meer gaan realiseren dat je niet in je eentje schrijft. Je praat, vraagt, spiegelt... het is een wisselwerking tussen schrijver en lezer, ook tijdens het schrijfproces. Het is alleen verdomd lastig de juiste mensen te vinden, wat me met het vinden van de allereerste proeflezers al is opgevallen.
En het is ook heel begrijpelijk, want ga er maar aan staan: even een volledig boek lezen waar je misschien niet om gevraagd hebt (maar je uiteraard je vriend(in)/collega/kennis/buur graag steunt). En er dan ook nog eerlijk wat van vinden...
Met die wetenschap ging ik op zoek naar de allerlaatste ronde van lezers, in de hoop uiteindelijk een manuscript te hebben dat ik met het volste vertrouwen de volgende fase in kan sturen: uitgeven. En ik dank Lume nog iedere dag dat het me gelukt is een groepje te vormen van twee typen lezers: bètalezers met ervaring, en lezers die ik 'vibe lezers' noem. En ik hou ze vooral liefdevol vast voor deel 2 en 3.
Want deze ronde is een bijzondere ronde. Ik vraag de lezers te lezen met intentie. Ik wil namelijk ontdekken waar mensen aanhaken (of afhaken!) en waarom. Ik wil weten hoe de emoties resoneren en hoe de sfeer en taal voelt. Een lakmoesproef voor de kwaliteit misschien. En ik ben vooral heel erg benieuwd waar ze mee komen.
Liefs,
Marie-José