Deel 2.

Wat is het grootste voordeel als je een verhaal schrijft vanuit een wereld en outline die al 'af' is?

In mijn geval: je kunt direct door. En heel stiekem is er niets zo lekker als doorschrijven (en bouwen!) als je in de wachtstand zit. 
Som (deel 1) ligt te rusten totdat de proeflezers klaar zijn. En dus is er ruimte voor deel 2 (en 3...).

En oh man, óf de woorden eruit vlogen... 

Voor beide delen kan ik nu al zeggen dat de basis staat. Het einde is bekend. Lume (spoiler: dat is dus deel 2) is zelfs al tot halverwege geschreven. Ok, in eerste versie zoals Som dat ook had, maar het geeft me wel een indicatie hoe groot en lang het verhaal gaat worden. Het verhaal zit nu op ongeveer 70 duizend woorden. Dat betekent dat het erop lijkt dat de eerste versie van Lume zo'n 150-160 duizend woorden gaat tellen. Ik mik erop daar 130 duizend van over te houden na schrap- en redigeerwerk (fingers crossed!). Als proefleesversie dus.

Het heeft me ook de tijd en de kans gegeven om in de structuur dingen uit te proberen waar in Som geen ruimte voor was. Of wat bijvoorbeeld de complexiteit te veel had verhoogd in combinatie met de informatiedichtheid van het verhaal.  Het moet immers wel leesbaar blijven! Ik ben benieuwd hoeveel van mijn experimenten overeind blijven in het uiteindelijke verhaal. We zullen zien.

Liefs,
Marie-José